Παύλου Νιρβάνα, Το μοιρασμένο φλουρί

«Το μοιρασμένο φλουρί» — Παύλος Νιρβάνας

Πρωτοχρονιάτικο διήγημα αναμνήσεων του συγγραφέα, ακαδημαϊκού και στρατιωτικού γιατρού Παύλου Νιρβάνα (φιλολογικό ψευδώνυμο του Πέτρου Αποστολίδη, 1866-1937).

Το πρώτο φλουρί της βασιλόπιτας που μου ’πεσε —ένα αληθινό φλουρί, γιατί ο πατέρας μου τον καιρό εκείνο, πριν φτωχύνει ακόμη— συνήθιζε να βάζει στη βασιλόπιτα του σπιτιού μας μια χρυσή εγγλέζικη λίρα— βγήκε μοιρασμένο. Πώς έρχονται τα πράγματα καμιά φορά!

Ο πατέρας μου, όρθιος μπροστά στο αγιοβασιλιάτικο τραπέζι, έκοβε την πίτα. Αφού έκοψε το κομμάτι του σπιτιού, των αγίων, το δικό του και της μητέρας μου, σταμάτησε, σαν να θυμήθηκε κάτι: «Ξεχάσαμε το κομμάτι του φτωχού. Αυτό έπρεπε να ’ρθει ύστερα από τους αγίους. Ας είναι όμως, θα το κόψω τώρα. Πρώτα ο φτωχός».

✨ Η στιγμή της μοιρασιάς:

Καθώς τραβούσε το κομμάτι του φτωχού για να κόψει το δικό μου, το χρυσό φλουρί κύλησε στο τραπεζομάντιλο. Ο πατέρας μου αποφάσισε: «Το φλουρί μοιράστηκε. Ήταν ανάμεσα στα δύο κομμάτια. Το μισό είναι του ζητιάνου, το μισό του Πέτρου». Με αυτή την κίνηση, με δίδαξε πως η τύχη αποκτά πραγματικό νόημα όταν μοιράζεται.

Το άλλο πρωί, χτύπησε την πόρτα ένας γέρος ζητιάνος. Όταν του έδωσα τη μισή λίρα, ο γέρος συγκινήθηκε βαθιά, μου έδωσε την ευχή του και ευχήθηκε να αξιωθώ να μοιράζομαι πάντα τα καλά μου με τους φτωχούς και τους αδικημένους.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια, μα όσες φορές δίνω βοήθεια σ’ έναν φτωχό, συλλογίζομαι: Τάχα εγώ μοιράζω τα λεφτά μου με τον φτωχό ή ο φτωχός μοιράζεται τα λεφτά του μ’ εμένα; Αυτό δεν μπόρεσα να το καταλάβω ούτε τότε, που μοίρασα με τον παλιό ζητιάνο το φλουρί της βασιλόπιτας.

🌿 Όμιλος Φιλαναγνωσίας

Το κείμενο αναρτάται με αφορμή την Πρωτοχρονιά, στο πλαίσιο λειτουργίας του Ομίλου Φιλαναγνωσίας.